مؤلفان اين فن با اينكه علماء پشت سر هم به اين علم توجه داشته‌اند و فراوان تحريض و تشويق كرده‌اند كه مردم مسلمان اين علم را ياد گيرند و ياد

--> - صورت و شرح مختصر آنها نوشته است : حقيقت معنى به هر دو تقدير اين است كه خداى سبحان بر مىگزيند و گزينش از آن اوست و ديگران را « استعداد » گزينش نيست زيرا : ( 1 ) گزينش واجب است با علم و آگاهى كامل به حالات مختلفه آنچه يا آنكه برگزيده مىشود انجام گيرد و چنين مطلعى غير از خدا وجود ندارد . ( 2 ) گزينش انتخاب چيزى يا كسى است كه بهترين مىباشد و چگونه از بين اشياء بهترين را بر مىگزيند آن كس كه آنها را نمىشناسد ( ص 263 جلد 7 و 8 چاپ اسلاميه ) . صاحب التفسير الحديث محمد عزه دروزه مىگويد : بعضى از مفسران مىگويند : آفرينش و گزينش به طور مطلق با خداى تعالى است و از غير او توان اختيار سلب شده است . « خيره هم به معنى برگزيدن و هم به معنى برگزيده » است . و بعضى مىگويند : خداى تعالى براى بندگان خود برمىگزيند آنچه را اصلح باشد و براى پيامبرى برمىگزيند هر كس را اصلح باشد ، كفار حق ندارند برحسب تمايلات خود كسى يا چيزى را انتخاب كنند . در اين آيه رد است به كفارى كه به گزينش حضرت محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم اعتراض مىكنند و مىگويند : بهتر بود يكى از بزرگان مثل وليد بن مغيره يا عروهء بن مسعود ثقفى كه در مكه و طائف سكونت دارند به پيامبرى انتخاب مىشدند و قرآن به يكى از آن دو